? ✨ پیامبر اڪرم ص ؛
هرڪس هنگامی ڪہ وارد خانہ
خود مےشود【سوره حمد و توحید】
را قرائت نماید خداوند فقر را از خانہ
او دور ڪرده و برڪت زندگے او را
زیاد مےڪند✨

? ✨پیامبر اڪرم ص ؛
هرڪس بعد از هر نماز《سوره توحید》
را بخواند در قبرش عذاب نمے شود
و از فشار قبر در امان است✨

? مستدرک الوسائل 280/4

زن بیرون میوه‌فروشى زُل زده بود به مردمى که میوه مى‌خریدند .
شاگرد میوه‌فروش ، تُند تُند پاکت‌هاى میوه را داخل ماشین مشترى‌ها مى‌گذاشت و انعام مى‌گرفت .
زن با خودش فکر مى‌کرد چه مى‌شد او هم مى‌توانست میوه بخرد و ببرد خانه…
رفت نزدیک‌تر…
چشمش افتاد به جعبه چوبى بیرون مغازه که میوه‌هاى خراب و گندیده داخلش بود .
با خودش گفت :
«چه خوبه سالم‌ترهاشو ببرم خونه . »
مى‌توانست قسمت‌هاى خراب میوه‌ها را جدا کند و بقیه را به بچه‌هایش بدهد… هم اسراف نمى‌شد و هم بچه‌هایش شاد مى‌شدند .
برق خوشحالى در چشمانش دوید…
دیگر سردش نبود!
زن رفت جلو ، نشست پاى جعبه میوه . تا دستش را برد داخل جعبه ، شاگرد میوه‌فروش گفت :
« دست نزن ننه ! بلند شو و برو دنبال کارت ! »
زن زود بلند شد ، خجالت کشید ….
چند تا از مشترى‌ها نگاهش کردند . صورتش را قرص گرفت… دوباره سردش شد…
راهش را کشید و رفت.
چند قدم بیشتر دور نشده بود که خانمى صدایش زد : «مادرجان ، مادرجان ! »
زن ایستاد ، برگشت و به آن زن نگاه کرد . زن لبخندى زد و به او گفت :
« اینارو براى شما گرفتم . »
سه تا پلاستیک دستش بود ، پُر از میوه ؛ موز ، پرتقال و انار .
زن گفت :
دستت درد نکنه ، اما من مستحق نیستم .
زن گفت :
« اما من مستحقم مادر . من مستحق داشتن شعور انسان بودن و به هم‌نوع توجه کردن و دوست داشتن همه انسان‌ها و احترام گذاشتن به همه آنها هستم،بى‌هیچ توقعى . اگه اینارو نگیرى ، دلمو شکستى . جون بچه‌هات بگیر . »
زن منتظر جواب زن نماند ، میوه‌ها را داد دست زن و سریع دور شد… زن هنوز ایستاده بود و رفتن زن را نگاه مى‌کرد .
قطره اشکى که در چشمش جمع شده بود ، غلتید روى صورتش . دوباره گرمش شده بود… با صدایى لرزان گفت : « پیرشى !… خیر ببینى…» هیچ ورزشى براى قلب ، بهتر از خم شدن و گرفتن دست افتادگان نیست

پیشاپیش یلدای مهربانی که نماد خانواده دوستی و عشق ورزیدن به هم نوع است را شادباش می گوییم .

? ? ? ? ? ? ? ? ?

یلدای امسال در هنگام خرید میوه سهم تنگدستان آبرومند را فراموش نکنیم .

یزدان پاک آرامش دلهای قشنگتون❤️❤️
? ? ? ? ? ??

بخش اول

1⃣ ? مراقبت از جسم و روح قبل از محرّم.

2⃣ ? از غیبت، تهمت و دروغ بپرهیزیم.

3⃣ ? زبان را با صلوات و ذکر و دعا و استغفار معطّر کنیم.

4⃣ ? چشمها برای اشک ریختن آماده شوند و از نگاههای حرام دوری کنیم.

5⃣ ? چشمها به نگاه به آیات قرآن و زیارت ائمّه عادت کنند.

6⃣ ? قبل از محرّم امور کاری را سامان دهیم تا در محرّم وقت عزاداری داشته باشیم.

7⃣ ? رنگ مصیبت در زندگی روزانه ی ما مشخّص باشد.

8⃣ ? اوقات فراغت و تفریحات را کم کرده، به مجالس عزا برویم و شب نشینی ها را کمتر کنیم.

9⃣ ? تهیّه ی لباس مشکی برای خود و همسر و فرزندان.

0⃣1⃣ ? به عنوان یک عزادار، هر صبح و شام به مولایمان صاحب الزّمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف که صاحب عزا است، تسلیت گوییم

یادمان باشد:
اول نمازحسین،بعدعزای حسین
اول شعور حسینی،بعدشورحسینی
محرم وصفرزمان بالیدن است نه فقط نالیدن،
بساطش آموزه است نه موزه.
تمرین خوب نگریستن است نه فقط خوب گریستن !

عاشقانت میفروشند عیش راغم میخرند
دل به پای روضه میریزند ماتم میخرند

باز هم شیر حلال مادران تاثیر ڪرد
بچه ها دارند از بازار پرچم میخرند

? چرا عزاداری برای امام حسین (ع) ویاران با وفایشان از اول محرم آغاز می شود با این که ایشان در دهم محرم به شهادت رسیدند ؟

✅ با آغاز ماه محرم مصائب امام حسین (ع) ویارانش تداعی می شود وسیره ائمه علیهم السلام نیز احیای دهه محرم بود همان طوری که امام رضا (ع) می فرمایند:

کان أبی إذا دخل شهر المحرم لا یری ضاحکا و کانت الکآبة تغلب علیه حتی یمضی منه عشرة أیام فإذا کان یوم العاشر کان ذلک الیوم یوم مصیبته وحزنه وبکائه ویقول: هو الیوم الذی قتل فیه الحسین صلی الله علیه.

یعنی: وقتی ماه محرم فرا می رسید در پدرم امام کاظم علیه السلام آثار شادی دیده نمی شد و همواره غمگین بودند ، روز دهم ، روز مصیبت و اندوه و گریهاو بود و می فرمود : در این روز بود که حسین علیه السلام را به شهادت رساندند.

? امالی صدوق، ص 78 و بحار الانوار، ج 44 ص 284.

✅ در عرف رسم براین است که تجلیل از خاطره خوب و یا تلخ به صورت دهه برگذار می شود مانند دهه فجر و دهه ولادت رسول اکرم (ص) و دهه فاطمیه و غیره.

✅ به خاطر این که در طول ده روز فرصت مناسی باشد برای تبین اهداف عالی حضرت سید الشهداء علیه السلام و فلسفه سوگواری برای آن حضرت مانند:

حیات مجدد اسلام واحیای سنت .
حفظ مکتب و شریعت بود .
تحکیم باورهای دینی مردم با آشنا شدن توده هابا معارف دینی.
پیوند عمیق عاطفی میان امت والگوهای راستین.
اعلام وفاداری نسبت به مظلوم و مخالفت با ظالم.